|
6. Pijn Er zijn verschillende redenen aan te geven waarom pijn lekker kan zijn. Logische verklaringen, die ik niet wil aanvoeren om SM ‘acceptabel’ te maken maar die je wel kunnen helpen jezelf beter te ontdekken. Weten waarom jij SM lekker vindt kan je helpen manieren te vinden om het nog lekkerder te maken, bovendien kan het wat inzicht geven in de motivatie van ‘de ander’. Als het menselijk lichaam tot het uiterste geprikkeld raakt, of het nou is in een marathonloop of in een SM sessie, dan komen er endorfinen vrij, stoffen die een verwantschap hebben met morfine en die je ‘high’ maken. De marathonloper die het na 38 kilometer lopen bijna zwart voor de ogen wordt en die tegen alle lichamelijke signalen in verder loopt en toch de eindstreep haalt, is die laatste vier kilometer gewoon high. Hij vindt dat lekker, en streeft de volgende keer weer naar die toestand. Ik ben geen topsporter, maar ik heb een paar keer meegemaakt dat ik tekenen van een zogenaamde ‘endorphine high’ had in een wielerwedstrijd. Het lijkt alsof je los komt van de wereld en je ineens veel meer kan. Precies hetzelfde maak je mee in een SM sessie waarbij je lichaam tot het uiterste wordt geprikkeld. In een sessie van twee uur op een feest ter gelegenheid van het vijfentwintigjarig bestaan van de VSSM werd ik zodanig onder handen genomen door twee tops dat ik gedurende een heel uur buiten mezelf was, high was, niet meer wist wie ik was, waar ik was, wat ik was. Dat werd geïllustreerd doordat tegen het eind van de sessie wat foto’s werden gemaakt door een bevriende fotograaf. Een toeschouwer vroeg toen, via één van de tops, of ik er bezwaar had dat ik op de foto kwam met hem. Dat was een domme vraag, want ik was zo ver heen dat ik niemand zag staan, ook de menigte toeschouwers niet, niet wist wat hij bedoelde, niet wist wat ik moest antwoorden, of zelfs maar wat ik kon antwoorden. Ik was helemaal high. Pas toen zowel de top als de fotograaf zei "het hoeft niet hoor" kon ik zeggen "nee", meer omdat zij dat zeiden dan dat ik daar zelf van overtuigd was. Later heb ik tegen de betrokkenen gezegd dat ze me een domme vraag hadden gesteld want dat iemand die zo high is helemaal niet kan antwoorden op een vraag. Het illustreert hoe ver ik ‘weg was’. Sommige masochisten zijn voornamelijk uit op het bereiken van die high toestand. "Waarom vind je dat nou leuk, iemand pijn doen?" "Als ik een klem op een tepel zet, en ik zie het lichaam reageren, dat vind ik zo vreselijk mooi. Een druppel kaarsvet die op een buik valt, dan gaan die spieren zo mooi bewegen, dat is een schouwspel op zich. Zelfs als mijn vriendin ligt te slapen, en haar blote buik en borstkas gaan zo vredig op en neer, daar kan ik uren naar kijken." "Gewoon de bewegingen van het menselijk lichaam?" "Ja, niet veel méér. Het moet een mooi lichaam zijn, en het moet reageren. Een bottom die als een zoutzak blijft liggen daar heb je niks aan. De spieren moeten bewegen, reageren op de prikkels." "Heb je laatst op televisie die sessie gezien met twee kaarsen? Een meisje hing in de takels en haar vriend bewoog twee kaarsen onder haar. Ze was mooi, had een mooie gladde bruine huid, en ze reageerde met spiertrekkingen over haar hele lijf heel mooi op die kaarsen." "Dat heb ik gezien, ik vond dat geweldig, dat is precies wat ik bedoel. Afhankelijk van waar je zo’n kaars houdt reageren de spieren en je kunt de bewegingen sturen met de plekken waar je de kaars houdt. Gaandeweg went ze er aan, dan kun je ze wat dichterbij houden en dan krijg je weer andere reacties. En als je op haar gezicht hebt gelet, dat is een schouwspel op zich. Je kunt aan het gezicht bijna zien wat er met de kaarsen gebeurt. Trouwens, als je een spiegel had tijdens ons spel dan wist je dat aan jouw gezicht ook precies is af te lezen wat er gebeurt." "??" "Als ik een klem beweeg in de richting van je tepel of van je buik, dan is dat aan je gezicht af te lezen. Een klein beetje angst, nieuwsgierigheid, en ook verlangen, want je vind het best lekker, en naarmate de klem dichterbij komt wordt de uitdrukking heftiger. En de foto die je liet zien van dat spel, waar iemand een klem van je tepel af haalt, dat is toch geweldig? Je gezicht laat precies zien wat er gebeurt, de rest van de foto hoef je niet eens te laten zien. Die intense pijn …..." Als je een klem op je tepel hebt, dan doet dat eerst pijn en na verloop van tijd voel je het minder. Je voelt een diffuse pijn in je hele borst, die heel draaglijk is. Maar als iemand dan met de hand over je borst streelt, dan blijkt die extreem gevoelig te zijn. Zo gevoelig, dat het aaien bijna pijn doet maar tegelijk heel erg erotisch is. Pijn ligt blijkbaar dicht bij genot, want dat aaien over die gevoelige plekken is ontzettend lekker. Je twijfelt tussen pijn en genot, maar het laatste overheerst, het is een gevoel dat haast niet is te beschrijven. Het moet voor de meester een mooi gezicht zijn, een gezicht dat na het aaien over zo’n super-gevoelige plek in extase ontspant. Als de poes op de rand van de tafel zit en ik wil hem er voorzichtig af duwen, dan kan ik duwen, hij zet zich schrap, en als ik loslaat valt hij naar het midden van de tafel, precies tegengesteld aan wat ik wilde. Ik heb geleerd om als ik de poes van de tafel wil hebben, dat ik hem dan voorzichtig naar het midden duw, steeds wat harder, en als ik dan loslaat valt hij door zijn eigen ‘tegenduwen’ vanzelf van tafel. Als ik me lekker wil voelen, dan kan ik over mijn tepel aaien totdat hij groot en stevig is, en dat is een heel lekker gevoel. Maar als iemand een klem op mijn tepel zet of er gewoon een tijdje hard in knijpt, dan doet dat eerst veel pijn, ook na het afhalen van de klem doet het pijn, maar gaandeweg wordt het lekkere gevoel groter dan het kan worden als je alleen maar over de tepel aait. Het toebrengen van pijn heeft dan dezelfde functie als het de verkeerde kant op duwen van de poes. De eigen reactie van de poes, c.q. van je lichaam, zorgt voor een veel sterker effect dan een meer voor de hand liggende actie ‘de poes van tafel duwen’ c.q. ‘je tepel aaien’. Sommige mensen kicken op het leiden en besturen van anderen. De één doet dat door als dominant de ander opdrachten te geven (psychisch besturen), de ander door het lichaam van de ander op prikkels te laten reageren (lichamelijk besturen). SM gaat eigenlijk voor een groot deel om het besturen en bestuurd worden, zowel lichamelijk als geestelijk. Het toebrengen van elektrische prikkels met een schok-apparaat heeft vaak tot doel het lichaam van de ander te besturen. Een top vertelde me hoe hij het leuk vond om met wat elektroden en een schok-apparaat de spieren van zijn vriendin te kunnen laten bewegen. SM is vaak een vorm van sex en dat betekent dat voor de meeste mensen die aan SM doen de motivatie een sexuele is. Met andere woorden, ze komen gewoon klaar van pijn of van pijn doen, en dat is niet uit te leggen als je het gevoel zelf niet kent. Ik sla een man hard met een zweep over zijn billen en na tien minuten komt hij klaar en bedankt me. Jan slaat me met een cane over mijn dijen en al snel voel ik mijn clitoris gaan bewegen, moet ik dan nog zeggen waarom ik het lekker vind? Spanking is het met de hand op de blote billen slaan van je partner. Behoorlijk wat SM-ers doen voornamelijk of zelfs alleen spanking, weinig SM-ers doen nooit spanking. Het lijkt alsof spanking een stuk minder heftig is dan slaan met een zweep, maar ik kan je verzekeren dat het niet voor elkaar onder doet. Het leuke van spanking is dat het heel erg eenvoudig is, je hebt er geen attributen bij nodig, geen uitgebreide voorbereiding, weinig schoon te maken na afloop, en het geeft een heel intens lichamelijk contact. En zo eenvoudig spanking is, zoveel variaties kun je er in aanbrengen. De weg van een keurig witte of bruine bips naar twee prachtige vuurrode billen kan zoveel verschillende routes hebben. Je kunt heel voorzichtig en langzaam opwarmen, zachtjes aaien met kleine klapjes over het hele oppervlak van de billen, dan wat harder, ze worden nu wat roze, je koestert ze, je slaat nog een beetje harder, en gaandeweg, gedurende een uur, bereiken ze de kleur die je zo mooi vindt. Je kunt ook bewust bepaalde plekken stimuleren. Dan krijg je kleine rode plekken in het midden of aan de rand. Je kunt het ook doen zonder opwarmen, maar gelijk hard slaan zodat de bottom schreeuwt van pijn en de billen binnen vijf minuten rood zijn. Dat doet meer pijn, terwijl je minder hard hoeft te slaan. Opwarmen zorgt ervoor dat de bloeddoorstroming van de huid beter wordt waardoor de pijn minder voelbaar wordt. Langzaam opwarmen betekent dus dat je om dezelfde hoeveelheid pijn te bereiken uiteindelijk harder moet slaan, of dat je bij even hard slaan minder pijn veroorzaakt. Spanking op je blote billen is vernederender dan geslagen worden met een zweep. In je blote billen lopen of liggen is op een bepaalde manier vernederend, maar met je billen omhoog over iemands knieën te liggen is wel erg vernederend. Veel bottoms, liefhebbers van spanking, houden van die vernedering. Dan heb je nog het effect van de lichamelijke nabijheid tijdens het spanken. Je hebt als top de bottom over je schoot liggen, je voelt het lichaam tegen je buik, tegen je benen, je voelt de lichaamswarmte, je bent net zo dicht bij elkaar als wanneer je elkaar omhelst. Het is een misvatting te denken dat bij het spanken de bottom de enige is die pijn lijdt. Als de top zegt "het doet mij net zoveel pijn als jou" dan bedoelt ze niet hetzelfde als je vader die dat vroeger zei, voordat je over de knie ging. Ze bedoelt dat het gewoon zeer doet aan je hand om iemand hard en lang op de billen te kletsen. En dat het haar ook zeer doet is eigenlijk wel zo eerlijk, vind je niet? Als mensen het over zwepen hebben in het kader van SM dan bedoelen ze meestal paardrij-achtige zwepen. Maar er zijn vele soorten zwepen. Ruwweg zijn er drie soorten zwepen: paardrijzwepen, strokenzwepen en lange enkelvoudige zwepen (single tails of bullwhips). Paardrijzwepen zijn stug, kunnen lang of kort zijn, en hebben aan het eind een ‘flapje’ of een ‘draadje’. Een ‘strokenzweep’ is een zweep met een handvat en een aantal leren of rubberen strengen eraan. Een 'single tail' of een 'bullwhip' is een zweep zoals waar ze in het circus soms zo mooi mee knallen. De beste winkel voor deze zwepen is de ruitersport-winkel. Een vriend van me droeg zijn vriendin op om in een nette ruitersport-winkel een zweep te gaan kopen. Hij had haar verteld wat voor zweep het moest zijn, het moest een zwarte zijn, precies zo lang, met een flapje dat minstens zus en zo breed was. En natuurlijk vraagt de mevrouw in de winkel "bedoelt u een springzweep of een rijzweep?" en zij wist helemaal niet wat de mevrouw bedoelde. Hoe vernederend. Ze wilde niet zeggen "dat weet ik niet, maar mijn vriend wil me ermee op mijn billen slaan." Toen ze rood werd begon de mevrouw in de winkel ook te blozen en uiteindelijk kocht ze een zweep precies volgens de specificaties van haar vriend. Die natuurlijk het hele verhaal in geuren en kleuren wilde horen, zodat ze opnieuw kon blozen. Wat je tops vaak ziet doen met zo’n paardrijzweep is met snelle bewegingen het uiteinde van de zweep langs de huid van de bottom heen en weer laten gaan. Ik zeg expres "wat je tops meestal ziet doen" en niet "wat je moet doen" omdat juist het vinden van eigen manieren om met zo’n zweep om te gaan leuk en spannend is. Door de snelle ‘aaiende’ beweging wordt de huid lekker rood, het kan pijn doen maar meestal valt het mee. Je kunt er een spel van elegantie en beheersing van maken met zo’n zweep. Als een soort schermer sta je voor of achter je bottom, die machteloos in de touwen hangt en angstig kijkt wat je nou weer doet, en jij hanteert je zweep, wat tikjes links, wat tikjes rechts, een paar keer hard door het midden, een finishing touch aan de onderkant, dan loop je een keer om je bottom heen, je glimlacht naar een toeschouwer, je aait met de punt van je zweep je bottom onder de kin en duwt dan de kin omhoog, en je slaat nog een keer over haar borsten alvorens haar tenslotte te knuffelen. De kortere zweep met het flapje kun je op dezelfde manier gebruiken, maar daar kun je ook prachtig plat mee op het lichaam slaan. Oefenen is belangrijk, vandaar dat er tops zijn die oefenen met een kussen. Ze willen de bottom effectief raken zonder haar te beschadigen, en al oefenend zou je iemand verkeerd kunnen raken. Door met een kussen te oefenen leer je de zweep goed te hanteren en te richten hetgeen het spel heel erg ten goede komt. Boksers oefenen toch ook met een boksbal, waarom zou jij niet oefenen met een boksbal of een kussen? Tenslotte kun je paardrijzwepen van iedere soort ook gebruiken om iemand gewoon hard of zacht recht over de billen te slaan. Dan gebruik je de zweep als een cane. Een strokenzweep heeft een handvat van hout of leer (met van binnen hout, metaal of kunststof) waaraan strengen zijn bevestigd. De strengen kunnen van leer zijn, suède, rubber en wellicht bestaan ze nog van andere materialen. Het kunnen drie strengen zijn, of honderd, of alles daartussen in. De strengen kunnen dik en zwaar zijn, ze kunnen licht en dun zijn, het kan plat licht soepel leer zijn in brede stroken of zwaar dik leer in dunne stroken, eigenlijk bestaat alles wat je zou kunnen bedenken. Iedere strokenzweep heeft een eigen karakteristiek en daarom zie je ervaren tops soms een hele verzameling strokenzwepen meeslepen. Bottoms kunnen in het algemeen goed de karakteristiek beschrijven die varieert van scherp en stekend tot dof en doordringend. De sporen die de zweep achterlaat zijn ook kenmerkend: het kunnen scherpe rode striemen zijn, het kunnen blauwe plekken zijn of het kunnen diffuse rode plekken of striemen zijn. De striemen en plekken kunnen snel weg zijn of juist lang blijven staan, ze kunnen van kleur veranderen na minuten of dagen, eigenlijk kan alles. Je kunt meestal aan een zweep zien wat voor effect hij heeft. Zware leren strengen geven meer een dof doordringend gevoel en laten eerder blauwige striemen achter. Met strengen van dun soepel leer moet je harder slaan om effect te bereiken en ze laten meer rode striemen achter en voelen veel ‘scherper’ aan. Je kunt bijvoorbeeld beginnen met een zware zweep om op te warmen en het oppervlak rood te maken, om vervolgens de finishing touch te geven met een zweep met dunnere strengen die een meer stekende pijn veroorzaakt en mooie striemen maakt zodat de bottom ook een week later nog reden heeft om achterom in de spiegel te kijken en na te genieten. Rubberen strengen kunnen ook heel verschillend zijn. Van dat dunne fietsband rubber lijkt heel gemeen maar voelt in werkelijkheid zacht aan, en de top moet er wel heel hard mee slaan om mooie merktekens te geven. Een zweep met zware ronde rubber strengen is heel extreem omdat met het zware rubber gemakkelijk hard te slaan is en het ook heel hard aankomt. Ik heb eenmaal zo’n zweep in mijn handen gehad, maar nog nooit echt gevoeld, en ik weet ook niet of ik daar echt naar zou uitkijken. Dan zijn er nog de bijzondere strokenzwepen, bijvoorbeeld met strengen van gevlochten leer of van touw. Die hebben ook allemaal hun eigen karakteristiek en die zal ik niet allemaal voor je beschrijven. Die moet je zelf maar zoeken en proberen. In het circus heb je soms nummers waarin iemand een zweep hanteert om te knallen, om sigaretten in iemands mond doormidden te slaan en andere kunststukjes uit te halen. Zo’n zweep dient om te knallen en hooguit om voorwerpen mee te raken, niet om mensen of dieren mee te raken. De kracht waarmee zo’n zweep neerkomt is door de lengte ervan en de snelheid van het topje zodanig dat als je er iemand mee raakt het geheid tot verwondingen leidt. Soms zie je een ervaren top zo’n zweep hanteren om heel behendig een bottom mee te raken, of alleen angst aan te jagen. Doe dat niet zelf als je zo’n zweep niet heel goed kan hanteren want het is levensgevaarlijk. Ik heb een keer een show van een meesteres gezien die met zo’n zweep, en dan nog een bescheiden exemplaar, knalde in de buurt van een man. De man was stevig gebouwd en leek tegen een stootje te kunnen, en dat was ook wel nodig want een aantal keren raakte ze hem expres een klein beetje met de punt van de zweep. Ik zag "een klein beetje", maar evengoed had hij sneeën in zijn rug van tien centimeter lang en zo te zien behoorlijk diep. Die meesteres was bedreven in het hanteren van haar zweep, dus je kunt bedenken wat er gebeurt als je als onervaren top zo’n zweep gaat gebruiken. En als je dat dan wilt doen zoek dan begeleiding, leer het van iemand die het kan, hoewel er helaas maar weinig mensen zijn die het goed kunnen. Een single tail is vergelijkbaar met een bullwhip maar dan kleiner. Een bullwhip is 3 of 5 meter, een single tail is typish 1.20m of 1.50m. Een 'snake whip' is nog weer korter. Een single tail is uitstekend te gebruiken om iemand mee te slaan, maar je moet er wel voorzichtig mee zijn. Eerst oefenen met klosjes op de leuning van een stoel of iets dergelijks. Eigenlijk moet je eerst een cursus volgen of instructie van iemand krijgen voordat je een single tail in een spel gebruikt. Je kunt er iemand immers bij onoordeelkundig gebruik behoorlijk mee verwonden. Je kunt er ook jezelf mee verwonden. Een cane (te vertalen met 'rietje' of 'spaans rietje') is een rotan stok, een soort dunne wandelstok zoals je soms bij toeristen ziet en die vroeger op Engelse kostscholen werden gebruikt voor het bestraffen van stoute leerlingen. Je hebt ze in diverse maten, de meeste zijn rond een centimeter of iets minder in diameter. Canes worden enthousiast gebruikt in de SM, maar slechts door een beperkte groep mensen. Het effect van een cane, zelfs indien deskundig gehanteerd, is nogal hevig en niet iedere bottom kan er tegen. Meestal sla je met een cane op de billen, terwijl de bottom gebukt over een stoel staat. De billen zijn dan mooi in positie om er wat mooie rode striemen op te maken. Striemen van een cane zijn dubbel, dat wil zeggen dat je met iedere slag twee dunne striemen naast elkaar maakt op een afstand ongeveer gelijk aan de dikte van de cane. Dat komt omdat bij de inslag van de cane de huid het meest oprekt aan beide zijden zodat daar de rode striemen ontstaan. Behalve op de billen kun je op de dijen slaan, ook aan de binnenkant hoewel dat erg pijnlijk is. Als je een 'mooi' resultaat wilt zien kun je evenwijdige strepen maken op gelijke afstanden van elkaar, het vereist wel enige oefening om de afstanden mooi gelijk te maken. Op het moment dat ik dit typ heb ik op beide dijen vijf keurig evenwijdige dubbele dieprode striemen die daar drie dagen geleden op gemaakt zijn en die ongetwijfeld nog drie weken zichtbaar zullen blijven. Om goed met de cane te leren slaan, zonder permanente schade aan te richten maar wel maximaal effect te krijgen is het een stuk eenvoudiger om het van iemand te leren (die dan ongetwijfeld zal aanbieden het op jouw billen te demonstreren) dan lukraak te oefenen op de arme billen van je eigen partner. Er zijn diverse manieren om met een cane te slaan. Wat je vaak ziet is dat iemand met korte slagen vanuit de pols snel achter elkaar niet zo hard slaat. Wat daarbij pijn doet is minder de slag zelf alswel de snelle herhaling van opeenvolgende slagen. Het geeft geen duidelijke striemen. De meer geoefende cane gebruiker slaat met langere slagen. Denk aan een ouderwetse tennisspeler die naar achteren uithaalt en met een mooie zwaai het racket naar voren doorzwaait. Dat is de manier om een cane te hanteren: een zwaai met de hele arm, waarbij de cane goed de billen of dijen van de 'proefpersoon' raakt. De 'sweet spot' van de cane is het uiteinde, maar zorg wel dat het topje de huid niet raakt, want dat kan nare verwondingen geven. Uiteraard zwaait de cane niet door zoals een tennisracket, de billen van je sub geven immers niet mee zoals een tennisbal. Het feit dat je wel slaat alsof je door wilt zwaaien geeft extra effectiviteit aan de slag. Een ervaren top die speelt met een bottom met veel cane-ervaring, slaat voluit met een cane. Maar als je net begint, of als je bottom nog weinig ervaring heeft, begin dan voorzichtig: ik ken geen pijn in de SM die zo hevig is als een slag voluit met een cane. Erik, toch een zeer ervaren top, wilde pas met een cane slaan als hij daarin les had gehad van een meesteres die goed met canes overweg kan, voor mij een teken dat hij voorzichtig is. Rond canes kun je ook een heel spel opzetten, bijvoorbeeld een scene in een kostschool uit de vorige eeuw, waar jij de kostschooljuf bent en je partner de leerling die alweer Marietje aan haar paardestaart heeft getrokken en dus tien slagen met de cane moet krijgen. En als die slagen gegeven zijn, dan is er wel weer een andere reden voor nieuwe 'straf'. De cane moet van rotan zijn en niet van bamboe omdat bamboe kan splijten en het velletje van je bil ertussen kan komen, dat is nogal pijnlijk. De cane moet ook lekker buigzaam zijn, dan kun je er goed mee zwiepen. Het is overigens een fabeltje dat je een cane helemaal rond moet kunnen buigen. Als je dat doet loop je het risico dat het ding knapt, ook als het een heel goede cane is. Een cane die langer is dan twee meter kun je veilig rond buigen. Je kunt ook slaan met een stokje van kunststof dat de afmetingen van een cane heeft. Glasfiber wil ook, dat is wel heel hard, er zijn ook speciale stokjes voor verkrijgbaar, althans, ik heb bij LeatherMasters in San Jose een keer een paar kunststof 'canes' gekocht, dunner dan een rotan cane, maar wel effectief. Ook heb ik een keer een 'cane' gezien en gevoeld dat was gemaakt van het kunststof staafje zoals je gebruikt om de luxaflex open en dicht te doen. Dat was mijn eerste ervaring met een dergelijk instrument, en ik vertel je dat ik er nog lang van heb nagenoten. De dag erna was ik bij een zakelijke relatie in het oosten van het land waar ik met een paar mensen ging lunchen en toen te laat merkte dat ze in het bedrijfsrestaurant harde houten stoelen hadden. Ik ging zitten en stond gelijk weer rechtop van de pijn, tot grote verbazing van de mensen met wie ik ging lunchen. Ik heb ze maar niet verteld wat er aan de hand was. Waar kun je iemand slaan? Ik zou bijna zeggen "waar niet?" maar dat is te gemakkelijk. Een aantal delen van het menselijk lichaam is beslist te kwetsbaar om met enige kracht op te slaan. Ten eerste moet je organen ontzien. Een slag op bijvoorbeeld een nier kan een scheurtje in de nier veroorzaken en dat is natuurlijk erg gevaarlijk. Ten tweede moet je de gewrichten ontzien. Gewrichten zijn kwetsbaar, gemakkelijk te verdraaien en inwendig te beschadigen, denk bijvoorbeeld aan een knieschijf die je helemaal niet zo hard hoeft te raken om schade te veroorzaken. Het maakt natuurlijk uit in welke positie de bottom zich bevindt en hoe je slaat, want als ze op haar hurken zit met gespannen bovenbenen dan is de knieschijf minder kwetsbaar dan wanneer iemand rechtop staat. Vertrouw daar echter niet op en sla nooit op gewrichten. De meeste mensen beseffen zelf dat je niet op organen of gewrichten moet slaan, maar wat je minder gauw bedenkt is wat er gebeurt als je slaat op een deel van de huid dat strak over bot zit. Als je met een zweep of een ander slaginstrument bijvoorbeeld de rugwervels raakt, dan wordt dat kleine stukje huid dat voor de punt van de wervel zit zo hard op die punt gedrukt dat de huid beschadigd kan raken. Je slaat dan al gauw tot bloedens toe. Plekken waar dat gebeurt zijn met name de wervels en heupen, al hangt het er natuurlijk van af of de bottom heel mager is of juist mollig. Hoe magerder de bottom, hoe meer je moet uitkijken voor het beschadigen van huid door oppervlakkig bot. De rug is niet alleen kwetsbaar omdat de wervels zo dicht onder de huid zitten, maar ook omdat de ruggegraat sowieso kwetsbaar is. Sla nooit op de ruggegraat, en al helemaal niet in de breedte. Oksels en knieholten mag je hoe dan ook niet raken. Het lichaam is daar volledig onbeschermd en je beschadigt vitale onderdelen voor je het weet. Op enig deel van het hoofd of gezicht slaan is natuurlijk uit den boze, behalve dat je wellicht iemand met je vlakke hand op de wang kunt slaan. Waar kun je altijd slaan en zo hard als je wilt? Op de billen kun je altijd slaan bij iedereen, zonder dat je het risico loopt iets te beschadigen. Te hard slaan uit zich er vanzelf in dat je bloed ziet, wat voor de meesten het teken is dat je kalmer aan moet doen terwijl je dan nog steeds niet iets onherstelbaar hebt beschadigd. Op de schouderbladen kun je ook goed slaan zonder dat het veel kwaad kan, als je maar oplet dat je niet teveel het gewricht raakt, of onder de armen door de oksels of de ribben (en de longen) raakt. Raak de schouderbladen, maar niets eromheen. Dijbenen kunnen een hoop hebben, kuiten ook wel, bovenarmen hangt af van de lichamelijke constitutie, met scheenbenen en onderarmen moet je uitkijken. Handen en voeten kun je niet aan de bovenkant slaan, wel aan de binnenkant van de hand of onderkant van de voet (maar wel zachtjes, middenhands- en middenvoets-beentjes zijn kwetsbaar). Je kunt slaan op het kruis, de binnenkanten van de dijbenen, op de ballen, penis, schaamlippen en clitoris. Op de ballen na kan dat geen kwaad, alhoewel je wel moet uitkijken hoe hard je slaat omdat dat natuurlijk zeer gevoelige lichaamsdelen zijn waar de meeste mensen veel minder kunnen hebben dan elders op hun lijf. Het paradoxale is dat bottoms het vaak het meest erotisch vinden om geslagen te worden in het kruis. Met een cane kunt je niet overal slaan waar je met een zweep nog wel kunt slaan. Met een cane (ook afhankelijk van de dikte en het gewicht) sla je eigenlijk alleen op de billen en de dijbenen omdat daar voldoende vet en spieren zitten om zonder schade te kunnen slaan. Bovenarmen kan ook, hoewel je daar voorzichtig mee moet zijn. Alle andere plekken zijn mogelijk gevaarlijk en dus af te raden. Let ook op hoe je slaat, raak het lichaam met het uiteinde van de cane waarbij het uiteinde niet ‘omzwiept’ maar laat ook de punt niet in de huid dringen. Verder loop je als je twee striemen kruiselings maakt het risico dat op het kruispunt de huid breekt. "Ga maar op je rug liggen, daar, op de grond." Ik zat al op de grond, ik strek me nu uit, benen bij elkaar, tegen beter weten in. "Doe je benen niet zo gek bij elkaar, je weet dat dat niet hoort, voor jou althans niet." Gehoorzaam spreid ik mijn benen, eerst een beetje, daarna geleidelijk meer. Jan is ondertussen bezig met van alles en nog wat, ik zie niet precies wat hij doet. Dan komt hij naar me toelopen met een strokenzweep in zijn handen, een behoorlijk zware. Hij glimlacht vriendelijk en loopt langs me heen tot hij bij mijn hoofd staat, hij zet zijn voeten aan weerszijden. "Vijf, en ik wil dat je telt." "Ja, meester." Hij laat de zweep rustig bungelen, lijkt het handvat in zijn hand te wegen, observeert de uiteinden van de stroken die boven me heen en weer zwaaien, dan draaien ze een keer rond door de lucht. Ik sta voor het dilemma mijn ogen dicht te doen om me beter te kunnen concentreren of mijn ogen open te houden om de slag beter aan te kunnen zien komen en hem beter op te kunnen vangen. Ik houd ze open, om ze vlak voor de zweep me raakt weer dicht te doen. Een klap vol tussen mijn benen, de eerste is altijd hard, voelt altijd hard. Mijn handen gaan als vanzelf voor mijn buik, ik doe mijn ogen open, hij kijkt streng, met een blik van "weg die handen." Dat zegt’ie dan ook: "Niet die handen ervoor, gewoon rustig blijven liggen met je handen opzij, anders bind ik ze vast hoor." en ik doe ze aan de kant, met moeite. Ik wacht op de tweede slag, die komt, ogen even dicht, harder dan de eerste, maar hij voelt minder hard. Het is wel precies raak, opnieuw handen voor mijn buik, opnieuw "weg die handen!" en ik slaag er in me weer te ontspannen. De derde komt onverwacht, de vierde kan ik hebben. Na een aantal slagen op die plek went het, krijgt het erotisch gevoel de overhand over de angst en de pijn. Tussen je benen geslagen worden is zo pijnlijk en beangstigend dat je je handen ervoor zou willen houden, maar het is zo erotisch dat je niets liever wilt. Ik wordt inwendig verscheurd door angst en verlangen. Voor de vijfde slag bied ik me aan, benen wat wijder, bekken wat opgeheven. Het doet nu niet meer pijn, het is erotisch, het verlangen overheerst, endorfinen (geproduceerd in mijn lichaam dankzij de pijn en de angst) doen hun werk. Jan kijkt naar me, en ik weet wat hij bedoelt. Mijn vingertoppen bewegen naar mijn buik, en heel voorzichtig trek ik mijn schaamlippen uit elkaar. Heel voorzichtig en langzaam, want nu wordt zowel angst en pijn als verlangen en genot het hevigst. Hij kijkt ongeduldig, ten teken dat het nog niet wijd genoeg open is. Ik huiver, en spreid het maximaal open, mijn bekken gaat wat omhoog, ogen dicht, spieren spannen zich, en ontspannen weer. De slag komt, vrij hard, mijn vingers laten onwillekeurig los, ik voel de stekende pijn en tegelijk de kriebel door mijn buik, en een traan welt op in mijn rechter oog. "Rustig blijven liggen meisje, we doen rustig aan. Nog twee, als training." Wat kan ik anders dan rustig blijven liggen? Ik ben hier vrijwillig, ik doe dit vrijwillig, en sterker nog, ik heb moeite gedaan om hier te komen en zo te liggen, ik houd van hem, ik houd ervan om zo te spelen, en ik geniet ondanks de angst en de pijn. Langzaam bewegen mijn vingers weer naar buiten. "Mooi zo. Spreid maar goed open." De slag is hard, erg hard. De tranen komen nu in mijn beide ogen, onstuitbaar. Hij wacht even, geeft me tijd te herstellen, maar niet te lang. De laatste slag lijkt niet hard, de zweep blijft liggen, ik ontspan en met het ontspannen krijgen de tranen hun vrije loop, ik barst in snikken uit. Hij komt naast me op de grond zitten en neemt me in zijn armen. Hij kijkt heel bezorgd, maar ook trots en tevreden. Het heeft hem moeite gekost me zover te krijgen dat ik dit kan, hij is trots op me dat het gelukt is en ik ben blij dat hij tevreden over me is. Terwijl ik in zijn armen lig, ontspan ik volledig en er komt een gevoel van opperste gelukzaligheid over me.  Als je iemand gewoon met een strokenzweep op de billen slaat, dan is het aan te raden om eerst het lichaam te raken met de punten van de zweep en daarna pas met de rest, dan heb je namelijk de meeste controle over de slag. Je bereikt dat door met je vrije hand de stroken van de zweep beet te pakken, ongeveer halverwege de lengte, de zweep strak te trekken van de bottom weg, en dan terwijl je de slagbeweging maakt de stroken als het ware uit je hand weg te trekken (je moet precies de goede spanning op de stroken houden dat je ze niet tegenhoudt maar ze wel precies strak houdt). Als je zo slaat kun je heel nauwkeurig bepalen waar de slag terecht komt en kun je ook zorgen dat de eindjes niet omzwiepen. Wat je ook kunt doen is op dezelfde manier slaan en dan tijdens de slag je hand weer terug te trekken, zodat het deel van de zweep dat het lichaam het eerst raakt al weer op de terugweg is als het volgende deel van de zweep nog op de heenweg is. Dat geeft een kortere pets, veel controleerbaarder, zonder omzwiepen, en op een kleinere plek van het lichaam. Is je bottom onervaren dan is het wel zo aardig om voorzichtig te beginnen. Stel dat je alleen op de billen slaat (voor andere lichaamsdelen gaat het mutatis mutandis hetzelfde) dan kun je het hele oppervlak van beide billen gelijkmatig opwarmen, waarbij je geleidelijk harder kunt slaan zonder dat de bottom het ook als harder voelt. Een eerste klap komt altijd heel hard aan, maar is de huid warm en de doorbloeding goed op gang gekomen dan kan ze ineens veel meer hebben. Wil je het prettig maken voor de bottom, dan warm je het hele oppervlak op, rustig en gelijkmatig, langzaamaan tot je hard genoeg slaat om de huid goed rood te maken. Daar kun je een hele tijd mee bezig zijn, lekker voor jou én voor de bottom. Iets heel anders is om een deel van de billen op te warmen en een ander deel niet (of links wel en rechts niet). Dan kun je na verloop van tijd afwisselen tussen slaan op een opgewarmd deel en een niet opgewarmd deel. Die sensaties zijn heel verschillend en de afwisseling is verwarrend voor de bottom (en daarom spannend voor de top). Een bottom kan ook schrikken of boos worden als je haar lekker hebt opgewarmd en je slaat daarna expres of per ongeluk naast het opgewarmde deel. Ook daarvoor geldt dat je dat wel kunt doen maar alleen als het ook zo bedoeld is. Alles wat je per ongeluk doet is niet goed omdat je dan de gevolgen niet overziet en niet op eventuele gevolgen en ‘bijwerkingen’ bent voorbereid. Een goede top weet altijd wat er gebeurt en gaat gebeuren en komt nooit voor verrassingen te staan. Is het met een strokenzweep gemakkelijk slaan, met een cane moet je als beginner uitkijken. Met het topje van een cane kun je iemand gemakkelijk de huid stuk slaan, en ook met de rest van het ding kun je gemakkelijk te hard slaan, natuurlijk afhankelijk van je bottom. Erik, toch een zeer ervaren top, wilde pas met een cane slaan als hij daarin ‘les’ had gehad van een meesteres die goed met canes overweg kon, voor mij een teken dat hij voorzichtig is. Terug |