12. Lifestyle SM ‘Sm-spel’ suggereert dat SM niet serieus is, dat je het als tijdverdrijf doet, dat je het gedurende een beperkte tijd doet: een avond, een weekend, of gedurende een week (tijdens je vakantie). Er zijn echter ook mensen die SM als meer zien dan alleen spel. Je kunt er immers ook naar streven om de dominant/onderdanige relatie met je partner vierentwintig uur per dag vol te houden, zeven dagen per week, week in week uit. In Histoire d’O wordt een relatie geschetst van het meisje O met haar Meester, Sir Stephen. Ze leidt voor een groot deel haar eigen leven, maar op ieder moment kan Sir Stephen haar bellen. Dan gehoorzaamt ze hem, wat hij ook zegt en wat hij ook wil. Het verhaal van O is een fantasie, maar er zijn wel degelijk mensen die een dergelijke relatie in de praktijk brengen. Wat zoekt iemand in zo’n lifestyle DO-relatie? Wat brengt iemand er toe zich permanent in dienst te stellen van iemand anders? Altijd onderdanig Carina woont samen met Marleen. Ze studeert, ze heeft een baantje, ze leest veel en ze schrijft soms verhalen. Ook Marleen heeft een goede baan en ze sport graag. Samen lijken ze een heel gewoon leuk stel. Behalve dan dat Marleen de baas is, absoluut en onvoorwaardelijk. Ze doen samen het huishouden en allerlei andere dingen, maar als Marleen zegt "houding" dan valt Carina op haar knieën en buigt haar hoofd. Als Carina na een vermoeiende dag op de bank neerploft met een boek, en Marleen zegt "ik wil koffie" dan protesteert Carina niet en ze gaat koffie maken. Soms zegt Marleen ook "ga naar je kamer, ga midden in de kamer staan en wacht tot ik kom." Wanneer Marleen dan een uur later boven komt staat Carina daar precies zoals haar was opgedragen. En soms zegt Marleen "ga de zweep halen" en dan glimlacht Carina want dan weet ze precies wat er gaat komen. Dan doen ze een ‘spel’, en daar houdt ze van. Marleen is erg gelukkig met hun relatie, ze kan uren kijken naar haar vriendin als die ligt te slapen, of als ze verdiept in haar boek op de bank zit, en dan kan ze het niet over haar hart verkrijgen om te zeggen "ik wil koffie" en dan sluipt ze stilletjes zelf naar de keuken. En Carina? Die is zo mogelijk nog gelukkiger. Ze heeft er haar leven lang naar verlangd om haar onderdanigheid jegens iemand te kunnen tonen. Hun relatie is voor haar de vervulling van een lang gekoesterde wensdroom.   Een permanente DO-relatie is moeilijker te onderhouden dan een normale relatie. Het kost immers veel energie om naast alle andere dingen die je doet als werk, hobbies, sociaal verkeer en studie ook permanent voor iemand anders klaar te staan. Zit je net lekker, kun je weer een opdracht krijgen en moet je weer aan de slag. Naast alles waar je druk mee bent heb je er bijna een heel leven bij gekregen door je onderdanigheid aan je meesteres of meester. Veel mensen beginnen dan ook lichtvaardig aan zo’n relatie. Het lijkt romantisch, onderdanig zijn aan je meester, en als je dan wat verhalen leest denk je "oh, dat wil ik ook, dat lijkt me het einde." Maar in romans en verhalen word je nooit geconfronteerd met de praktische problemen. Daar lees je niet "Sir Stephen maakte O los omdat de baby ging huilen" of "ze kon dat bevel niet uitvoeren omdat de kinderen net thuiskwamen." Je leest ook niet wat er in de slavin omgaat als de uiterste onderdanigheid van haar wordt verwacht terwijl ze naar haar werk moet, de telefoon gaat, ze zich niet lekker voelt en er eigenlijk helemaal geen zin in heeft. De energie die het kost om altijd onderdanig te zijn (of dominant) en tegelijk nog een enigszins normaal leven te leiden is bijna niet op te brengen. Met Gerard heb ik een tijdje een relatie gehad die in de buurt kwam van lifestyle. We woonden niet samen, we hadden eigenlijk geen relatie in de gewone zin van het woord. Wat we hadden was puur gericht op dominantie en onderdanigheid. Na onze kennismaking via een contactadvertentie hadden we wel eens gespeeld, en na een aantal gesprekken en veel uitwisseling van E-mail besloten we dat hij mijn meester zou zijn en dat ik altijd tot zijn beschikking zou staan. Ik had er volledig vertrouwen in dat hij geen misbruik van onze relatie zou maken en dat hij mij in staat zou stellen een min of meer normaal leven te leiden en me in mijn werk niet te belemmeren. Dat ging een tijdje goed, we vonden allebei in onze relatie wat we erin zochten, maar na verloop van tijd bleek toch dat we er lichtvaardig aan begonnen waren. Als je allebei een drukke baan hebt en ook buiten je werk veel bezigheden, en je tegelijkertijd heel veel verwachtingen hebt van je nieuwe slavin c.q. meester dan is het moeilijk om de werkelijkheid in overeenstemming te brengen met je verwachtingen, of eigenlijk met je fantasieën. Het telefoontje of E-mailtje "ik wil dat je vanavond om acht uur bij me bent" komt natuurlijk altijd op een middag dat je heel erg moe bent en je gehoopt had vroeg naar bed te kunnen. Gerard vond het heel moeilijk om aan mijn verwachtingspatroon te voldoen omdat ik veeleisend was en hij niet altijd de energie had om naast al zijn andere bezigheden ook volledig met mij bezig te zijn. Onze communicatie verliep ook niet altijd vlekkeloos. Een lifestyle DO-relatie vraagt om perfecte communicatie waarbij je bijna elkaars gedachten moet kunnen lezen om geen misverstanden te laten ontstaan. Neem bijvoorbeeld het geval dat hij me gezegd had het tweede weekend in februari vrij te houden, en sindsdien met geen woord meer over dat weekend repte. Ik had een conferentie in Engeland op mijn programma staan in dat weekend maar die heb ik laten schieten. Ik was heel gespannen en onzeker over het weekend omdat hij niets meer had gezegd, ging het niet door of liet hij me bewust in onzekerheid? Ik durfde het niet te vragen omdat ik bang was dat hij dat zou uitleggen als gebrek aan vertrouwen. De week voor het betreffende weekend zei hij tegen me "goh, wat zal ik komend weekend eens gaan doen?" Dat bracht mij geheel van mijn stuk en ik dacht echt dat hij niet meer wist dat hij me gevraagd had die dagen vrij te houden. Ik durfde niets te zeggen, maar uit een soort onvrede was ik zaterdag ‘s ochtends de hele ochtend boodschappen doen. Ik kwam pas rond twee uur thuis en om half vier ging de telefoon. Een weinig vrolijke Gerard zei "waar was je nou vanochtend?" Het bleek dat hij me gebeld had om het weekend geheel in stijl te laten beginnen met mysterieuze opdrachten voor mij, en ik was er niet. Hij was het niet vergeten, maar had me in spanning willen laten. Die gebeurtenis heeft onze relatie zwaar onder druk gezet, niet vanwege het bedorven weekend maar vanwege het gebrek aan vertrouwen mijnerzijds en de verkeerde inschatting die hij had gemaakt. Een rond SM geconcentreerde relatie kan veel hechter zijn dan een ‘gewone’ relatie, maar stelt ook veel hogere eisen aan beide partners.   Beverly en Karin hebben een permanente dominant/onderdanige relatie. Toen ik ze leerde kennen hadden ze dat al een jaar lang, ze waren er aan begonnen toen ze al tien jaar samenwoonden en in die tijd hadden ze al met allerlei spellen en relatievormen geëxperimenteerd. Ik heb een avond met ze doorgebracht en zo in de praktijk gezien hoe zij ermee omgaan, ik was er erg van onder de indruk. Karin is onderdanig, spreekt Beverly met ‘Mevrouw’ aan en met ‘u’, ze doet gehoorzaam wat Beverly zegt en accepteert de consequenties als ze een keer iets verkeerd doet. Als ze per ongeluk een keer ‘jij’ zegt (wat overigens zelden schijnt te gebeuren) dan krijgt ze slaag en ze vindt zelf dat dat terecht is. Karin en Beverly slapen wel in hetzelfde bed, maar evengoed mag Karin Beverly niet bloot zien, niet in ondergoed zien en mag ze haar niet aanraken onder haar middel of aan haar borsten. Dat is een invulling die ze zelf geven aan hun relatie. In het openbaar gaan ze voorzichtig met hun relatie om. Op het werk en bij familie gelden de aanspreekregels niet zo streng, maar de aanraakregels wel, terwijl als ze gaan winkelen Beverly wel ‘mevrouw’ en ‘u’ is. Karin vindt het soms wel moeilijk om haar vriendin in het openbaar ‘mevrouw’ te moeten noemen. Zo hebben ze een hele serie afspraken, uitgesproken of stilzwijgend, voor welke regels waar en wanneer gelden. Overtreding van de regels leidt altijd tot straf, liefst nog dezelfde dag omdat straf geven immers alleen een opvoedkundige waarde heeft als je het onmiddellijk doet.   Wat Karin en Beverly hebben is slechts een voorbeeld van een relatie, er zijn natuurlijk heel veel mogelijkheden om een lifestyle dominant/onderdanige relatie vorm te geven. Kenmerkend is wel altijd dat de één overal en altijd de baas is over de ander en dat de ander zich daarbij neerlegt. Een lifestyle relatie vraagt meer dan je in eerste instantie denkt, en meer dan de meeste mensen zich realiseren als ze er aan beginnen. Stel dat je meesteres je vraagt je in het openbaar uit te kleden? Je hebt haar absolute gehoorzaamheid beloofd, maar kleed je je in het openbaar uit? Je moet leren om in zo’n geval je eigen oordeel over de situatie uit te schakelen en jezelf als het ware niet verantwoordelijk te voelen voor je eigen daden. Je meesteres is verantwoordelijk, zij zegt wat je moet doen en zij accepteert de consequenties. Je kunt nog verder gaan en je afvragen wat je zal doen als je meesteres je vraagt van het balkon te springen. Doe je dat? Heb je genoeg vertrouwen in haar dat je ervan uit gaat dat ze beneden een vangnet heeft gespannen, of dat ze een andere maatregel heeft genomen? Je zegt nu "maar ze zal me niet vragen van het balkon te springen." Nee, daar gaan we van uit, maar ze kun je allerlei opdrachten geven waarvan jij denkt dat ze onzinnig zijn of veel te gevaarlijk zonder dat jij weet dat ze haar geheime maatregelen heeft genomen. Of niet. Hoe dan ook, wees je ervan bewust dat er wel eens heel andere dingen van je gevraagd kunnen worden dan je had gedacht. Wat kun je doen om een lifestyle relatie toch te laten slagen? Een paar tips. Begin eenvoudig Het is natuurlijk heel aanlokkelijk om met je lifestyle DO-relatie gelijk voluit te beginnen. Absolute onderdanigheid voor het leven en nog langer. Maar waarom niet gewoon voor een maand, met optie op verlenging? Een maand lang voortdurend onderdanig zijn is al heel moeilijk. Na die maand weet je een beetje waar je aan begint en heb je allebei een kans om opnieuw in te stemmen met je relatie, door opnieuw voor een maand de verbintenis aan te gaan. De dominant weet dan dat de onderdanige nog steeds wil en de onderdanige is bevestigd in het idee dat de dominant haar onderdanigheid nog steeds op prijs stelt. Die tweede maand kun je verder gaan in je afspraken en zijn de afspraken die je maakt ook gebaseerd op ervaring en kennis van zaken in plaats van op fantasieën. Na een aantal maanden van verlengingen kun je erover denken in langere termijnen te verlengen. Je hoeft daarbij niet alles precies vast te leggen omdat je inmiddels weet wat je aan elkaar hebt. Wees realistisch Je kunt van je partner de meest extreme dingen eisen, maar zij is ook maar een mens en ze heeft naast jullie relatie wellicht nog een heel eigen leven. Is het persé nodig haar met een halsband om naar het werk te laten gaan? Is het nodig de buren te shockeren door haar aan de riem mee uit wandelen te nemen? Is het realistisch om absolute gehoorzaamheid en onderdanigheid te zweren aan iemand die je weliswaar al een tijd kent, maar nog niet goed genoeg om haar gedachten te kunnen lezen? Spreek gewoon af dat je bij onduidelijkheid altijd iets kunt vragen en dat de meesteres nooit zegt "domme slaaf, je krijgt straf omdat je niet begrijpt wat ik bedoel." In ieder geval in het begin moet communicatie mogelijk en zelfs verplicht zijn. Pas als je elkaar van binnen en van buiten kent kun je de expliciete communicatie vervangen door blind vertrouwen en absolute gehoorzaamheid. Zorg voor evenwicht Jij gaat een relatie aan omdat je er zelf iets uit wilt halen, en dat geldt voor de ander evenzeer. Geen enkele relatie kan werken als de één er veel uit haalt en de ander niets of weinig. Je slaaf heeft een reden gehad om zich aan jou te geven en als jij alleen maar uit bent op het bevredigen van je eigen behoeften creëer je ontevredenheid bij de slaaf die zich vroeger of later tegen je zal keren. Niet omdat de slaaf niet meer wil doen wat jij wilt, maar omdat de slaaf het vertrouwen verliest dat de meesteres haar waardeert en dus het vertrouwen verliest in de relatie, en in jou. Aan de andere kant moet een slaaf niet uitsluitend zwelgen in de eigen onderdanigheid maar dient ze zich te realiseren dat de meesteres ook behoeften heeft. Het is gemakkelijk om alleen te doen wat de meesteres zegt, zonder eigen initiatief, maar daar gaat de lol voor de meesteres ook gauw af. Toch zijn er heel veel onderdanigen die hoge eisen stellen aan de dominant zonder daar veel tegenover te stellen. Kijk maar naar de contactadvertenties in SM-bladen, onderdanige mannen die een hele rij eisen stellen aan hun toekomstige meesteres zonder ook maar iets te vertellen van wat ze dan te bieden hebben. Dat ze erg onderdanig zijn, graag met de zweep krijgen, aan de voeten van de meesteres zullen liggen en die voeten met liefde zullen likken, dat zijn allemaal dingen die ze gewoon zelf leuk vinden en geen meesteres die daarvan opkijkt. Op fetish-feesten loopt soms een onderdanige man rond, in z’n eentje, met een bordje om zijn nek "slaaf moet gestraft worden." Hij denkt dat hij daarmee de aandacht trekt van dominante vrouwen en is verbaasd dat hij aan het eind van de avond nog steeds alleen met dat bordje loopt. Maar hij is al begonnen met een grote fout door zijn toekomstige meesteres een bevel te geven: "moet gestraft worden." Omdat hij dat lekker vindt. Als ‘ie nou op zijn bordje had staan "slaaf is bereid uw diepste wens in vervulling te laten gaan" dan had hij beslist meer kans gemaakt. Een meesteres Ze zit op een soort bankje naast de deur. Links tegenover haar zit een groepje mensen te praten, rechts is een doorgang naar een andere ruimte en links, een eindje verder, is een bar. Het is druk, er lopen voortdurend mensen langs haar heen. Schuin rechts tegenover haar zit een man op de grond. Hij zit daar schijnbaar gedachteloos, maar ze ziet dat hij stiekem naar haar kijkt. Ze laat niets merken en kijkt snel weer quasi geïnteresseerd naar een televisie waarop een SM film draait. Ze is naar dit fetish-feest gekomen in de verwachting er een aantal vriendinnen te ontmoeten, maar die laten tot nu toe verstek gaan. Ze amuseert zich door naar al die mensen in hun mooie kleren te kijken. Zelf heeft ze een leren korsetje aan, hele hoge hakken, een eenvoudige leren pet op en twee zwepen achteloos aan haar riem. "Dag, mag ik je wat vragen?" Ze kijkt om, en ziet een jongen in een rubberen pak staan. "Wat wil je vragen?" "Ben jij dominant?" "Wat een stomme vraag." "Oh, sorry, ik dacht al aan je kleding te zien, maar je weet maar nooit." "Jouw probleem." "Wil je met me spelen?" "Met jou? Geef me één reden dat ik met jou zou willen spelen." Ze laat haar ogen langs het lichaam van de jongen gaan, hij is wel knap, goed gebouwd, sexy gekleed, hij heeft een mooie halsband met ringen aan weerszijden. De man op de grond kijkt vragend naar haar maar ze besteedt er geen aandacht aan. "Ik ben onderdanig en U mag me met de zweep geven." "Zo? Mag ik dat? Je bent wel erg brutaal." "Ja Meesteres." "En wie heeft je toestemming gegeven me ‘meesteres’ te noemen?" De jongen bloost. "Niemand, ik dacht dat je dat prettig vond." "Oh, dacht je dat." "Ik dacht dat je niemand had om te spelen, en dat je misschien met mij wat wilde." "Zo," en ze verheft haar stem "ik heb inderdaad niemand om te spelen", ze werpt een snelle blik op de man op de grond die nu naar haar staart, "maar dat wil nog niet zeggen dat ik met jou wil spelen? Misschien wil ik wel met die onbenul daar op de grond spelen, maar niet met jou!" De jongen kijkt naar de man op de grond die nu zijn ogen heeft neergeslagen, dan kijkt hij weer naar haar. "Niet met mij?" Hij kan het haast niet geloven. "Kijk maar" en ze staat op, pakt met een resoluut gebaar de halsband van de man op de grond en trekt hem daaraan half overeind. De man kreunt. Ze trekt hem verder overeind, en hem achter zich aan sleurend loopt ze naar de speelruimte, verbluft nagestaard door de jongen in het rubber. "Moest je die jongen nou zo kleineren?" "Moet ‘ie me maar niet zo brutaal aanspreken." Ze houdt van haar Kees, en ze vindt het opwindend om hem in een hoek op de grond te zetten en dan de rest van de avond net te doen of hij er niet is. Hij mag niet uit zijn hoek komen want dan krijgt hij straf, dat weet hij. Als zij met andere mannen praat of zelfs andere mannen aanraakt mag hij niets doen. Hij berust er in want hij weet dat ze zo monogaam is als wat. Zoals hij niet naar andere vrouwen kijkt, zo zal zij alleen naar andere mannen kijken om hem te vernederen. Ze kennen elkaar nu zes jaar, en de laatste drie jaar is zij permanent dominant. Eerst dachten ze dat het moeilijk zou zijn, maar het blijkt alleszins mee te vallen, en het is altijd spannend. Soms denkt hij hoe het zal gaan als ze allebei tachtig zijn. Gaan ze dan nog iedere maand naar een fetish-feest, zij op haar hooggehakte laarzen en hij aan de leiband? Hij glimlacht….. "Pas op liefje, een afstapje." "Ik heb het gezien, wil je even mijn stok vasthouden?" Ze geeft hem haar broze hand en helpt hem van het afstapje. Een meisje komt naar ze toe en ondersteunt haar. "Dank je, liefje." Het meisje lacht naar ze, en helpt ze verder naar het zitje waar ze meestal zitten voordat ze gaan spelen. Ze spelen niet altijd, en ze komen ook al heel lang niet meer iedere maand. Maar als ze er zijn en als ze spelen, dan maakt iedereen ruimte voor ze. Soms hebben ze hulp nodig als zij niet meer kan wat ze eigenlijk wil of als hij zich in het spel niet meer overeind kan houden. Dan wordt hij opgevangen en tussen de jongelui op de grond gezet, terwijl een jongen zich aanbiedt om in zijn plaats de zweepslagen op te vangen. Want geloof het of niet, op haar leeftijd slaat ze nog net zo venijnig als toen…. "Hé, dromer, wordt ‘s wakker, kleedt je uit!" Met een schok komt hij tot zichzelf. Hij glimlacht nog even als hij denkt aan zijn mijmering, dan kleedt hij zich uit en knielt voor zijn geliefde.   Terug